Koagülasyon (Koagülant), kolloidal parçacıkların bir araya gelmesini önleyen güçlerin/şarjların dengesinin bozulması sonucu meydana gelir.

Koagülantlar, atıksuda bulunan katı partiküllerin ve kolloidal yapıların yüklerinin nötralize edilmesini, biraraya gelerek topaklaşma oluşturmalarını ve çökmelerini sağlayarak sudan uzaklaştırılmaları için kullanılırlar.

Hem organik hem de inorganik koagülantlar sıkça kullanılır, genellikle içme suyu ya da atık suda flokülantlara bağlanmada kullanılır.

Koagülant çeşitleri

• Poliaminler
• Ağır Metal Gidericiler
• Florür Gidericiler
• Yağ Tutucu Özel Organik Koagülantlar
• Alüminyum Giderici Özel Koagülantlar
• Kimyasal Oksijen Giderici (KOI) Gidericiler
• Askıda Katı Madde (AKM) Gidericiler
• Renk Gidericiler
• Polidadmac’lar
• Disiyandiamid reçine tipleri
• Alüminyum Sülfat
• Polialüminyum klorid (PAC)
• Demir sülfat
• Demir klorür

Organik Koagülantlar

•pH’a bağlı değildir
•pH değişikliği olmaz
•Fazladan sulu çamur oluşumu olmaz
•Düşük dozajlar, kolayca kontrol edilebilirlik
•Olası dezavantajlar; muhtemelen yüksek maliyet / her zaman inorganik koagülantlar kadar etkili değil
•Molekül ağırlığı genellikle 105 ile 2 x 106 arasındadır
•Genellikle sudaki çözeltiler halindedir

İnorganik Koagülantlar

•Düşük maliyet
•Flokülasyona eğilimini kolaylaştıran katıların geliştirilmesi
•Dezavantajları: pH’a bağlılığı/sistemin pH’ını değiştirir
•Daha fazla su süzdürmeye yol açan katıların jenerasyonu genel maliyeti arttırır.
•Bazı yüzeylerde korozyona sebep olur.